Index colloquiorum
In colloquio de libris iam proposui circulum legentium incipere et epistulas morales Senecae ad Lucilium legere. Ergo propono ut die XVII Martii primum colloquium habeamus de epistula prima, quam legerimus et discutiemus. Si velis mecum legere, quaeso responde.
Epistula prima hic invenitur: https://latin.packhum.org/loc/1017/15/0
*errorem meum (haha!)
Auctor ignoratus collegis suis salutem,
Spero vos valere, sicut ego valeo.
Epistula huius hebdomadis, quamvis perbrevis, mihi tamen magnopere placuit. Neque enim tantum praecipua Stoicae disciplinae capita attigit, sed etiam novam quandam cognitionem vitae Senecae nobis praebuit. Mihi quidem nihil fere iucundius est in veteribus litteris legendis quam huiusmodi res reperire, multo magis quam ea quae auctores ipsi tradere propositum habebant. Videmur enim homines superiorum temporum fabulis paene adscribere; at ubi de rebus communibus atque cotidianis loquuntur, quas aegre ferunt aut patiuntur, quale fuit hoc "suspirium" - sive apnoea vel dyspnoea fuit, ut censet auctor CLXXXIV, sive asthma, ut scripsit auctor CLXXXV; utcumque res se habuit, nonnumquam difficulter spirabat - tum maiores nostri quasi ex longinqua antiquitate ad nostrum tempus revocantur atque homines esse intelleguntur.
Bene scripsisti, auctor CLXXXV, nos mortem vere cognoscere non posse. Et quamquam quae dicis plane ratione nituntur, ego tamen adhuc sententiae simili ei quam epistula ipsa exprimit adhaereo. Quod fortasse stultum est, neque nego me errare posse; attamen mihi quodam modo verisimile videtur mortem non absimilem esse ei statui qui ante ortum nostrum fuit. Utrum vero ille status nullam omnino existentiam habeat an aliam quandam vivendi condicionem, alia quaestio est. Recte autem monet auctor CLXXXIV hoc ad Stoicos parum pertinere: sive hoc sive illud verum est, idem exitus manet, neque veritas huius rei comprehendi potest.
Nunc autem, quoniam dies longus fuit, quiescam. Gratias vobis ago pro scriptis vestris; iterum colloquemur proxima hebdomade.
Valete!
Salvete omnes! Hic est locus novus, Porticus Publica, ad colloquendum Latine sine nomine usoris. Si quaestiones aut consilia habetis, respondete quaeso; libenter ex vobis audiam. Nolite timere, si sicut ego - fateor! - non perfecte scribas: errando enim discimus omnes.
Salvete! Vix credo: iam annus est ex quo porticus publica condita est. Tempus irreparabile fugit! Gratias maximas vobis ago qui adestis atque hunc locum tam amoenum facitis.
Gratias tibi praebendi nobis forum ubi possimus latine colloqui, haud facilest hodie scribendi non modo legendi exercere facultatem cum cesserit lingua nostra in universitatibus anglicae et fere orbati igitur vagamur naturalis spatii colendae linguae praeter textus ipsos.
In hoc colloquio:
Scribite verba latina rara, inusitata, mirabilia, et definitionem latine addite.
cariōsus, -a, -um: putridus, fragosus.
Apud Catonem in libro de agri cultura legi. "Terra cariosa" significat statum terrae, quae in summo umida est, sed aquam non facile transmittit, quod antea diu sicca fuit. Etiam apud Columellam idem usus invenitur. Lexicon meum (Pinksteris) haec complicatiorem significationem non refert, sed Lewis et Short plura tradiderunt.
Nuntio XXI scilicet debet esse
hanc* complicatiorem significationem
Nunc disputationem primam incipiamus!
Quid legis? Placetne tibi? Quid postea lecturus es?
Ego incipiam: librum De Arboribus a Columella scriptum lego, opus minus notum de re rustica.
Multum interesse videtur, quod multa quae etiam nunc multis ignota sunt, iam tum communia fuisse videntur.
Exempli gratia, methodum ad parvas plantas sine motu violento transferendas proponit, quod sollertiam ostendit.
Tacitum apud eos numero auctores Latinos cuius scribendi forma lectori et diram molestiam et editam deliciam simul inicere potis est, facile eo veni potest ut et repente librum proicias extra fenestram ob difficultatem et paulo post adcurras ad eum rursum ab humo sumendum sicut aurum! Quanto ad triarios te ducit pugna litteraria, eo maior legendi voluptas.
Censeo, fortasse non solus, Tacitum habendum esse Romanorum Thucydidem, non modo genere et ingenio narrandi sed quoque hoc sensu.
Ita est! Plane assentior (quamquam Thucydidem numquam legi). Vis et elegantia orationis Taciti, etsi difficilis, satis est ut summam eius laudem libenter agnoscam.
Mittite mihi, si vultis, carmina (id est, modos musicales) quibus vos delectemini.
Iaponici fortasse eo quod eorum lingua vocales longas habet et sonus non nimis dissimiles Latinae queunt pulchre latine loqui
Non hodiernus est, sed hic hymnus nunc aptus videtur. Nativitatem felicem, porticani :)
Quamquam valde mihi placent colloquia quae in porticu publica habemus de philosophia, artibus, natura etc., Nonnullis diebus vix tempus invenio ut aliquid boni conferam his colloquiis.
Ergo propono hic de vita cotidiana loquamur: quid hodie agitis?
Ego incipiam: hoc mane in horto publico cucurri, ut corpus mentemque excitarem. Nunc caffeam bibo et exspecto sarcinam. Hac postmeridie unam ex epistulis Senecae legam, ut cras de ea disputare possim. Laborare hodie non debeo; diu non habui diem tam vacationem, itaque fruor quiete otioque.
Spero vos quoque diem bonum habiturum esse! Dicite, quaeso, quid hodie agitis. Valete!
Salve auctor XXX, videntur quidem polyphenolorum utilitates, saltem ex parte, comprobatae esse. Verum, ut recte mones, non in vino tantum reperiuntur: in ipso etiam musto inveniuntur, antequam vinum fiat! Fortasse igitur longa aetas Sardinorum non huic potioni sed vitae rationi salubri ac pleniore tribuenda est?
Et salve auctor XXXI. De patre tuo maxime dolendum est, atque ea causa continentiam tuam immo iustiorem ac facilius intellegendam reddit. Spero me verbis meis nihil tibi offensionis attulisse.
Quod postremo de alea dicis, magni momenti est: saepe enim res ad quendam "lusum felis murisque" (nescio quomodo hoc recte Latine dico haha) redeunt, ubi legislatores novas prohibitiones constituunt, quae vix latae iam callide vitantur. Haec, ut opinor, ipsa natura rerum est; nec aliud fere possumus nisi nos ipsos et eos quos amamus recte instruere et admonere.
P.S. etiam "ad auctorem XXIX" (in casu apto) uti potes!
Sane quidem, Auctor XXXII, modo una ex plurimis causis videtur coniectam esse ad eorum longiorem vitam explicandam, censeo multa communia esse cum senibus Iaponicis, fortasse etiam insularitas ipsa aliqua obscura ratione annos addit non singulis qua singulis sed generi/stirpi sicut corporum humilitas quae in aliis animalibus quoque nota est, sed plerumque reor victui maxime tribuendas rationes ut ais.
Non sum coquus perperitus, sed paucas simplices cenas novi, quae saepe et non sine parva felicitate paro. Cupio paucis his proximis temporibus cum vobis communicare. Si quis vellet alias cenas communicare aut consilia dare, libenter faciat!
Salvete auctor III et auctor IV! Censeo "tomato, tomatonis" vel fortasse "tomate, tomatis" non malum esse, si primum legentibus hoc novum verbum explicetur. Puto hoc in casu familiaritatem graviorem esse quam latinitatem. Assentimini?
Licet profecto plurimis nominibus designare, pomum aureum mihi maxime familiare est cum Italice pare appellatione appellamus, sed tertia declinatione tomatonem quoque placet
Epigrammata communicemus: tua, aliena, quaelibet. Ego incipiam - quamvis non magnus poeta sum!
Omnes, carmina parvae formae iam faciamus
Primum propria do. Das; rubeus fiam!
Et hoc est ab illo praeclaro Martiali:
Cum dixi ficus, rides quasi barbara verba
et dici ficos, Laetiliane, iubes.
Dicemus ficus, quas scimus in arbore nasci,
dicemus ficos, Laetiliane, tuos.
Nota quod ‘ficus’ duas habet significationes ;)
Rem peragit nullam Sertorius, inchoat omnes.
Hunc ego, cum futuit, non puto perficere.
– Martialis, liber III, LXXIX
Hahahahaha, istud plerisque contingit
licetne hic vetere graece loqui vel latine tantum? janitores, responsum nobis hellenotheois date. puto quod Caesar Ciceroque si janitores hic essent “LICET” aient..
χάριν σοι τοῦ ἡμῖν τοῖς Ἑλληνίζουσιν ἀγοράτιον ὀπάσαι!
τίνων πέρι ἦδός σοι λαλεῖν, πρῶτ' ἄγγελε;
ἀπέκαμον τὸν Πίνδαρον ἀναγιγνώσκων καὶ εἴ τι ἡδόμενος, τὸ παραυτίκα ὑπαποτρέχω πὰλιν εἰς τὸν Πλάτωνα
Quid de illo censeatis dicite mihi
Ecce praemium tuum 'iterum in fraudem cecidisti'
Est saltem dicere eius principato meamet sententia Foederatas Civitates Americae fortasse rerum ordinem a priore orbis terrarum bello conditum tandem in dubium vocaturas, profecto palam ut dicamus quod inmutatus est ipse orbis terrarum.
Aestas cum fere adest, aves plurimas ac pulcherrimas in horto meo video. Cottidie portico consido et aves volantes cantantesque conspicere conor. Mihi hoc est amoenum et gratissimum. Applicatione Merlino installata, quo instrumento aves conspecti recenseri possunt, feci (vel configuravi?) ut nomina avium Latine scriberetur. Hoc modo Latine disco dum otio fruor.
Hodie prima luce unam horam illam singularem avem, quae 'Cardinalis cardinalis' vel simpliciter cardinalis appellatur plumisque rubicundis splendet, quaerere statui. Frustra tamen, nam hoc avis genus vix apud me commeat. Vae! Aliud autem genus frequens nomine Latino 'Turdus migratorius' conspexi (cuius nomen commune nescio) quod saepe pro pabulo ad mē commeat, pipiat, suavissime cantat vexatque meam per fenestram spectantem felem.
Delectatne vobis aves spectare?
Nuntium XXVIII Iucundissimum librum! Gratias ago tibi
Heri, ad laborem ambulans, duae merulae femininae (nam fuscae erant; mares nigri sunt) me circiter octo passus salientes prosecutae sunt. Postea avolaverunt. Miror cur non statim fugerint...
Dicite mihi quid censeatis de bellis quae in Iudaea hodierna gerantur.
Timetisne enim ne ad alteras terras attingat bellum?
Rideo talia legens
Consummatust.